niedziela, 13 stycznia 2013

5.Party Time

-Sam, wstawaj Sam- usłyszałam rano głos Nat,
-która godzina? Przecież dziś nie idę do szkoły- powiedziałam lekko zdenerwowana,
-ósma, ale musimy iść na zakupy, dziś przychodzą chłopcy,
-nie nie nie, nigdzie nie idę,
-Sam, no weź, obiecałaś mi wczoraj! Wstawaj!- Nat ściągnęła ze mnie kołdrę i wyszła z pokoju, zaczęłam myśleć czy powinnam pomóc przyjaciółce, w końcu z trudem wstałam, ubrałam się i dołączyłam do Nat z nadzieją że zjemy coś po drodze. Pierwsze poszłyśmy do Tesco kupić jedzenie,
-Nat, po co nam tego tyle? Nawet dziesięć osób tego nie zje !
-uwierz mi, wystarczy jeden chłopak- powiedziała dziewczyna i puściła mi oczko, zastanawiałam się o kogo chodzi, ale szybko o tym zapomniałam i poszłam za Nat do kasy.
-chodź Sam, o taksówka!
-sorry Nat, ja muszę jeszcze coś załatwić, spotkamy się w domu,
-ehh, no dobra tylko wracaj jak najszybciej. - powiedziała Nat, zamykając drzwi auta.
Pomachałam przyjaciółce i udałam się w kierunku domu Travisa, -gdyby Nat wiedziała że spotykam się z jej bratem wpadłaby w szał- myślałam, jednak gdy doszłam pod dom chłopaka humor błyskawicznie mi się poprawił, wybierając na domofonie nazwisko Howells poczułam w brzuchu lekkie uczucie, Travis otworzył drzwi i gdy już znalazłam się przed jego drzwiami zwątpiłam, jednak odważyłam się i zadzwoniłam dzwonkiem.
-Sam? Co ty tu robisz?- powiedział chłopak lekko całując mnie w usta,
-akurat przechodziłam i pomyślałam że wpadnę- skłamałam z uśmiechem na ustach, nie ładnie,
-to miło, wejdź- chłopak otworzył drzwi szerzej, 
-właściwie to nie mam za dużo czasu... - zaczęłam niepewnie, szybko żałując tego co powiedziałam, po co mam iść na jakąś głupią imprezę z ludźmi których nie znam, skoro mogę zostać z chłopakiem którego kocham,
-oj no, nie zajmę Ci całego dnia- powiedział Travis posyłając mi ciepły uśmiech,
-tylko na chwilę- powiedziałam szczęśliwa i weszłam do środka, mieszkanie nie było duże ale przytulne, wiedziałam że mogłabym spędzać tu całe dnie, zwłaszcza jeżeli mogłabym je spędzać z NIM.
-napijesz się czegoś?- powiedział Travis, wyrywając mnie z zamyślenia ,
-mhm,tak. Wody- wyjąkałam nie do końca świadoma co przed chwila powiedział chłopak i usiadłam na pufie, 
-proszę- Travis postawił przede mną szklankę wody i usiadł obok mnie, wcale nie miałam ochoty na wodę, miałam ochotę na Niego i to mnie przerażało, ten chłopak wywoływał u mnie uczucie jakiego nigdy przedtem nie doświadczyłam i bardzo mi się podobało, siedziałam teraz patrząc się mu głęboko w oczy z myślą że chciałabym teraz rzucić się na Niego i pocałować tak namiętnie jak jeszcze nikt tego nie robił, jednak zanim zdołałam powstrzymać marzenia, poczułam język Travisa wsuwający się w moje usta, leżeliśmy na sobie całując się gdy zadzwonił mój telefon,
-no weź, nie odbieraj- rzucił Travis błagalnie, 
-tylko sprawdzę kto dzwoni- powiedziałam zerkając na telefon- to Nat, muszę odebrać, 
-okej, ale lepiej nie mów jej gdzie jesteś,

-Haloo?

-Sam! Gdzie ty jesteś!?
-zaraz będę, przepraszam

-Travis przepraszam, muszę już iść- powiedziałam szybko biorąc torebkę i zakładając buty,

-poczekaj, odwiozę Cię- zaproponował chłopak szukając kluczyków.
Było mi strasznie głupio, ale wiedziałam że Nat mnie zabije jeżeli zaraz nie wrócę do domu.
Szłam smutna do samochodu, chciałam jak najszybciej być w domu, może Nat nie będzie taka zła,
-Sam, nie smuć się , wszystko będzie dobrze - Travis próbował mnie pocieszać, jechaliśmy w milczeniu, gdy zatrzymaliśmy się pod domem wyszłam z auta nie żegnając się z chłopakiem i pobiegłam do domu.
Wchodząc, zobaczyłam dwójkę chłopaków siedzących z dziewczynami których nigdy wcześniej nie widziałam- to dziwne- pomyślałam- myślałam że w zespole jest przystojny mulat, bardzo chciałam go poznać- jednak nie widziałam nikogo takiego. Gdy chłopacy z salonu mnie zobaczyli szybko wstali i podeszli do mnie, starszy odezwał się pierwszy,
-hej, jestem Louis a to Liam, ty musisz być Sam, dużo o Tobie słyszeliśmy- powiedział,
-miło mi, nie wiecie gdzie Nat? - zapytałam z nadzieją że Harry ją uprowadził i są na innej planecie,
- jest na górze z Harrym, no wiesz..- powiedział Liam i mrugnął wesoło,
-okej, miło było poznać, muszę iść- mówiąc to już wychodziłam na pierwsze stopnie schodów aby jak najszybciej znaleźć się w pokoju.
Otworzyłam drzwi i ku mojemu zdziwieniu pokój nie był pusty. Chłopak leżący na łóżku na początku mnie nie zauważył więc zrobiłam kilka kroków w jego stronę, jednak gdy mnie zauważył głośno krzyknął i spadł z łóżka.
-Nic Ci się nie stało?- podbiegłam do nieznajomego pomagając mu wstać- nie chciałam Cię wystraszyć ale chyba nie powinno Cię tu być, to mój pokój.
Zmieszany chłopak zaczął się jąkać próbując wydusić z siebie przeprosiny. Gdy z trudem udało mu się złożyć sensowne zdanie uśmiechnął się dumnie i dopiero wtedy zorientowałam się z kim rozmawiam. To był chłopak z ciastkarni, tylko że bez okularów wyglądał znacznie lepiej, był uroczy i bardzo przystojny, zszokowana tym faktem wyprosiłam go z pokoju, cały czas nie mogłam zrozumieć z kim właśnie rozmawiałam, o ile można nazwać to rozmową.
Cały czas myśląc o chłopaku, sprzątnęłam popcorn z mojego łóżka i położyłam się z nadzieją że mi się przyśni.



          ****************

- Harry jesteś cudowny, a ten wieczór jest dokładnie taki jak go sobie wymarzyłam- chwaliłam chłopaka dziękując mu za czas który ze mną spędził,
-też jesteś cudowna- powiedział chłopak przyciągając mnie do siebie i namiętnie całując, na początku bardzo mi się podobało, jednak chłopak nie przestawał a ja już zaczynałam się denerwować, kiedy ja próbowałam odtrącić chłopaka on stawał się coraz bardziej namolny, 
- Harry, proszę, jesteś wstawiony- broniłam się jak tylko umiałam, jednak on był ode mnie silniejszy, kładąc mnie na łóżku powoli rozbierał, na szczęście udało mi się odepchnąć chłopaka i zbiegając na dół, starałam się powstrzymać łzy. Harry pobiegł za mną,
-myślę że powinieneś już wyjść, wy też - krzyknęłam stając zapłakana przed gośćmi, chłopcy nie pytając o co chodzi wyszli zabierając Harrego ze sobą, 
- i przez jakiś czas się nie spotykajmy- rzuciłam ostro, trzaskając drzwiami. Nie miałam sił iść na górę więc położyłam się zapłakana w salonie i usnęłam .

Tymczasem Sam pogrążona w głębokim śnie nie wiedziała że dzieli z kimś łóżko, budząc się w nocy od razu spostrzegła że obok niej śpi Travis, chłopak pocałował ją w policzek,
- nie śpisz? - zapytałam- co tu robisz w ogóle ?- powiedziałam gdy zobaczyłam otwarte okno,
- nie lubię rozstawać się bez pożegnania- odparł chłopak, po czym przytulił dziewczynę,
zasnęłam wtulona w chłopaka nie spodziewając się co stanie się rano...


__________________________________________________________________

http://destiny889.blogspot.com/ <==== POLECAM, czytać, komentować !!

Dedykuję ten rozdział kochanej kuzynce, Dadze która siedziała ze mną do czwartej nad ranem i motywowała do pisania <3 i Andiemu, bo jest <3

3 komentarze:

  1. omg podoba sie czeka na dalszy rozwój wydarzeń Nat jest niesamowita a Sam łatwowierna ;D

    OdpowiedzUsuń
  2. Fajny blog ;)
    No to Harry sobie nagrabił ;/
    Coś mi się zdaje,że Travis coś kręci...
    I to trochę dziwne, że Sam twierdzi iż go kocha skoro nie widziała go przez jakieś 10 lat, a wtedy jeszcze byli dziećmi.
    Czekam na NN ;D
    Pozdrawiam cieplutko ;)))
    x1dforevernumber1x.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń