czwartek, 10 stycznia 2013

4.Better Life

Obudziłam się rano nie czując przy sobie ciepła ciała Harrego, pomyślałam że może jest w ubikacji albo poszedł coś zjeść. Niestety gdy obeszłam cały dom chłopaka nigdzie nie było, poszłam też do pokoju Sam która właśnie wstała i szła pod prysznic .
-nie widziałaś Harrego? - zapytałam, mając nadzieję że wszystko się wyjaśni,
-nie, właśnie wstałam, potwornie boli mnie głowa.. - powiedziała Sam
-masz kaca, zrobię Ci rosół- zaproponowała Nat,
-dziękuję jesteś taaaaaaka kochana- rzuciłam się na przyjaciółkę która szybko mnie odepchnęła,
-dzizas, jak ty cuchniesz!- krzyknęła Nat i poszła na dół, ja tymczasem weszłam pod prysznic i
próbowałam sobie przypomnieć co się stało zeszłej nocy.
Gdy zeszłam na dół Nat właśnie nalewała mi rosołu, ale widząc jej przybitą minę odechciało mi się jeść.
-co jest maleńka? - zapytałam,
-nie wiem, szczerze mówiąc Harry poprosił mnie abyśmy spróbowali ale dziś rano wyszedł.. nawet nie wiem kiedy..- żaliła się przyjaciółce,
-nie przejmuj się,jak chłopakowi na Tobie zależy, a widać że tak jest to się odezwie. Może musiał wyjść i po prostu nie chciał Cię budzić- starałam się wyjaśniać,
- wiesz co, może masz rację, to całkiem rozsądne wytłumaczenie- na twarzy Nat pojawił się uśmiech- a co z Travisem?- właśnie tego pytania się bałam,
-nie wiem, jeżeli się odezwie to postaram się to wytłumaczyć, a jeżeli nie to jest skończonym idiotą!
-Sam.. daj sobie z nim spokój, proszę- zaczęła błagalnie Nat, ale nie chciałam słuchać jaki to Travis jest zły,
- nie zaczynaj Nat, proszę. Po prostu o tym nie rozmawiajmy- przyjaciółka skinęła głową i w milczeniu zjadłyśmy zupę, później położyłyśmy się na sofie i całe popołudnie oglądałyśmy amerykańskie seriale.
Przed 18 położyłyśmy się spać, jutro musiałyśmy wcześnie wstać do szkoły.

************************

Rano strasznie nie mogłam wstać i mimo że spałam dwanaście godzin ciągle byłam rozespana. Nat już wstała i zrobiła mi śniadanie,
-jakieś wieści od Harrego ?- Sam zaczęła temat, 
-jak na razie żadnych, ale zobaczę go w szkole, mam nadzieję,
-ok, ja muszę już lecieć, pa -pocałowałam Nat w policzek i wyszłam z domu, po drodze zajrzałam do ciastkarni, mimo że nie miałam ochoty na jedzenie. Myślałam że może spotkam tam tajemniczego chłopaka, niestety  pomyliłam się więc wyszłam i udałam się do szkoły.

Wchodząc do szkoły pragnęłam tylko zobaczyć bujne loki kontrastujące z zielonymi oczami- myślała Nat- niestety nigdzie ich nie było, smutna poszłam pod klasę i usiadłam w koncie przeglądając facebooka, gdy zadzwonił pierwszy dzwonek byłam już całkiem zrezygnowana, więc cicho zajęłam miejsce w ostatnim rzędzie aby móc sms-ować po kryjomu z przyjaciółką, lekcja zleciała bardzo szybko więc czekając na następną postanowiłam pójść do szafki aby zostawić ciężkie książki, nagle ktoś podszedł do mnie od tyłu i pocałował w policzek, zrobiło mi się ciepło ponieważ wszędzie rozpoznałabym ten zapach i tą cudowną chrypkę która wyszeptała jej do ucha :
- cześć słońce, mam nadzieję że się wczoraj wyspałaś,
-taaaa..
-oj no, mam nadzieję że nie jesteś zła, ale musiałem pomóc chłopakom..- starał się wytłumaczyć Harry
-ok ok, rozumiem- powiedziałam ale mimo wszystko dalej byłam zła.

-Po lekcjach Harry zabrał mnie na lody, szliśmy jedząc i gadając, po drodze spotykając fanki proszące go o autograf lub zdjęcie, było naprawdę miło, ten dzień był idealny- Nat opowiadała przyjaciółce o spotkaniu z chłopakiem, 
-zazdroszczę Ci, Nat! Nawet nie wiesz jak ja bym chciała poznać swojego Styles'a- rozmarzyłam się myśląc o Travisie,
-cóż, nie mogę Ci obiecać że poznasz swojego Herrego ale resztę zespołu poznasz już jutro! Zaprosiłam ich do nas na małą domówkę, co ty na to ?
-myślę że to wspaniały pomysł! Ale teraz już muszę iść spać, nie siedź za długo, słodkich snów!-pocałowałam Nat w policzek i poszłam do siebie. 
Wchodząc do pokoju Nat wydawało się że ktoś stoi na balkonie, jednak cień znikł gdy odważyła się spojrzeć drugi raz, przebierając się w luźną koszulkę dziewczyna znowu zauważyła cień, śmiertelnie przestraszona postanowiła sprawdzić czy nikt jej nie obserwuje, przestraszona wyszła na balkon, gdy jednak upewniła się że nikogo tam nie ma postanowiła postać chwilę na świeżym powietrzu ..
Nagle ktoś podszedł ją od tyłu i zatkał usta ręką, przestraszona dziewczyna myślała że serce wyskoczy jej z piersi, nagle zobaczyła przed sobą bukiet czerwonych róż a gdy się obróciła stał przed nią potężny Travis! 
- co tu robisz? - zapytała wciąż przestraszona Nat,
-przepraszam .. .
-nie potrzebuje Twoich przeprosin, po prostu zostaw mnie w spokoju, szczerze Cię nienawidzę!
-wiem , Nat..chcę Ci wszystko wyjaśnić
- co chcesz mi kurwa wyjaśniać? To że udawałeś takiego idealnego a tak naprawdę jesteś zwykłym dupkiem?!
-nie .. to znaczy tak , ale posłuchaj mnie proszę!- krzyknął Travis i wylał z siebie potok słów- bałem się do Ciebie odezwać wcześniej ponieważ wiedziałem jak zareagujesz,wtedy po prostu byłem zauroczony tą dziewczyną, ale gdy spotkałem Ciebie wszystko się zmieniło ! Nie chciałem już umawiać się z każdą, potrzebowałem tylko Ciebie, dlatego teraz tu jestem. Mała.. musisz mi uwierzyć, naprawdę !
Sam ze łzami w oczach stała i patrzyła się na Travisa, wydawało jej się że on też zaraz zacznie płakać, podeszła i przytuliła chłopaka.
-obiecaj że już nigdy mnie nie zostawisz- wyszeptała dziewczyna,
-obiecuje- powiedział Travis .
Nat nie wiedziała ile jeszcze stali wtuleni w siebie, nie pamięta też kiedy usnęła, ale gdy się obudziła wtulona we wciąż śpiącego Travisa i bukiet leżący koło niej wiedziała że teraz będzie już tylko dobrze.

4 komentarze:

  1. Ciekawi mnie co będzie sie działo z Nat interesująca dziewczyna
    !!!!

    OdpowiedzUsuń
  2. Nie jestem jakimś ekspertem, czy krytykiem...
    Ale według mnie lekkie powtórzenia i średni poziom słownictwa (nie mam na myśli klnięcia, nie chodzi mi o dialogi)
    Ale ogólnie OK :D

    OdpowiedzUsuń
  3. A mi się trochę wydaje, że mylisz imiona... Raz piszesz, że Sam dostaje kwiaty, a potem, że Nat budzi się obok Travisa... A Travis to nie jest brat Nat przypadkiem?! I już się w tym wszystkim trochę pogubiłam. Fabuła dobra, ale staraj się pilnować tych imion ;*

    OdpowiedzUsuń