środa, 9 stycznia 2013

3.Surprise

Gdy obudziłam się następnego dnia Nat już nie było w domu, spodziewałam się tego bo wczoraj ostro się posprzeczałyśmy. Travis się nie odzywał, w sumie widzieliśmy się wczoraj... może po prostu popadam w lekką paranoję a Nat miała rację? Wątpię, był przecież taki szczery i czuły ..
Gdy już się ogarnęłam, wyszłam z domu twierdząc że po drodze zahaczę o jakąś piekarnię.
Po drodze naszła mnie ochota na cynamonowe ciasto więc weszłam do ciastkarni z nadzieją że je tam znajdę. Ciasto na szczęście było, więc wzięłam duży kawałek żeby starczył na cały dzień, gdy stałam w kolejce do kasy do ciastkarni wszedł zakapturzony chłopak. Nie widziałam jego twarzy, ukrytej pod okularami ale dostrzegłam blond włosy śmiesznie wystające spod kaptura. Chłopak wydawał się być w moim wieku, może niewiele starszy ale nie przyciągnął specjalnie mojej uwagi - po prostu go nie widziałam. Za to zauważyłam że mi się przegląda z lekkim uśmiechem na twarzy. Postanowiłam to zignorować, zwłaszcza że jestem już spóźniona, szybko zapłaciłam nie czekając na resztę i po prostu wybiegłam, musiało to wyglądać dość nietypowo- jakbym się czegoś przestraszyła ale nie miałam wyjścia. Poszłam na drugą lekcję ponieważ bałam się że nie zostanę wpuszczona do klasy, poczekałam więc 20 minut siedząc na parapecie z książką która niedawno kupiłam. Wciągłam się w nią tak bardzo że nie usłyszałam dzwonka, dopiero tłum ludzi próbujących przedostać się pod swoją klasę wyrwał mnie z zamyślenia .
Lekcje minęły mi dość szybko, wracając do domu cały czas myślałam o Travisie, może wczoraj faktycznie pożegnałam się z nim na kolejne dziesięć lat? Idąc w zamyśleniu i cały czas spoglądając na telefon nie zauważyłam przechodnia. Weszłam w kogoś z taką siłą że przewróciłam się na ziemię!
- eh.. przepraszam- wyjąkałam, widząc fast food spływający po koszulce chłopaka którego staranowałam, było mi strasznie głupio,
-emm ..nic się nie stało..y.yy... to cześć ..-powiedział chłopak i wsiadł do auta.
 Dopiero teraz zauważyłam kto to był! Weszłam w tajemniczego gościa z ciastkarni! Boże ale wstyd, mam nadzieję że już nigdy go nie spotkam..
Gdy w końcu udało mi się dotrzeć do domu, mój zły humor jeszcze bardziej się pogorszył, wchodząc zła do salonu rzuciłam z całej siły plecak na sofę którym dostał nie kto inny jak Harry Styles.
-AUUUUU - usłyszałam, po czym dotarło do mnie co zrobiłam, podeszłam bliżej jednak nie zbierało mi się na przeprosiny zamiast tego wzięłam plecak i patrząc z zażenowaniem na chłopaka masującego się po głowie powiedziałam
-będzie niezły guz- przewróciłam oczami i poszłam do swojego pokoju mijając się po drodze z Nat-jak się dowie co zrobiłam jej kochasiowi nie będzie taka happy- pomyślałam, ale już mnie to nie obchodziło,  położyłam się spać, jednak kilka godzin później obudził mnie dźwięk powiadomienia na facebooku.
Travis zaprosił mnie na imprezę, super! To będzie mój pierwszy raz ale muszę iść, w końcu on tam będzie a poza tym to nie impreza dla każdego, Travis chce mnie wprowadzić w ten lepszy świat!
Impreza zaczynała się o 23 ale już pół godziny przed byłam gotowa, Nat mam z głowy bo jest obrażona i nie będzie się o mnie martwić, więc śmiało mogę iść, zamówiłam taksówkę i cicho wyszłam z domu. Po głosach dobiegających z pokoju Nat domyślałam się że Loczek wciąż u niej był, żałosne że ona spędza czas z jakimś młodym chłopcem niewiedzącym nic o życiu kiedy ja idę na imprezę do elity Londynu.

Gdy dotarłam na miejsce ogłuszyła mnie głośna muzyka, ale pomyślałam że tak powinno być. Wchodząc do środka czułam się nie pewnie, nikogo nie znałam a wszyscy patrzyli mi się na dupę i obmacywali-to okropne, muszę znaleźć Travisa, on jest inny, pomoże mi- myślałam szukając chłopaka.
Minęłam bar, byłam bardzo spragniona więc chciałam prosić o wodę lub sok, jednak dostałam drinka.
Pijąc wszystko za jednym razem od razu poczułam się odważniejsza, jednak to co później zobaczyłam nie śniło mi się nawet w najgorszych koszmarach, wchodząc do jakiegoś pokoju po prostu zauważyłam Travisa posuwającego jakąś panienkę ! Właściwie to nie była jakaś tam panienka, chodziła ze mną do szkoły- do równoległej klasy, to Suzan ! Chłopak najwyraźniej się mnie nie spodziewał, wstał i chciał do  mnie podejść ale ja wybiegłam zapłakana, po drodze przewracając się kilka razy.
Nawet nie wiem jak dotarłam do domu, jedyne co pamiętam to Nat która przyszła do mnie w nocy.
-doskonale wiem co zrobiłaś, zostawiłaś włączonego fejsa, jesteś taka głupia, mam nadzieję że nic Ci się nie stało, nawet nie wiesz jak się martwiłam, Harry też się martwił, pomagał mi Cię szukać- Nat przytulała mnie a ciepłe łzy a jej oczu kapały na moje zimne ramię,
-przepraszam- wyszeptałam i zasnęłam w ramionach mojej kochanej przyjaciółki.
Nat dużo myślała, nigdy nie wybaczy bratu że tak skrzywdził Sam-jeszcze nie wiem co jej zrobił , ale jestem pewna że jutro się wszystkiego dowiem, dobrze że Harry był przy mnie, to dobry przyjaciel, widziałam jak się martwił o Sam i o mnie, to dobrze że zaoferował pomoc- myślała dziewczyna, wychodząc z łóżka przyjaciółki jeszcze pocałowała ją w policzek i otuliła kocem- dobranoc Sam, love u - wyszeptała Nat i wyszła, wchodząc do swojego pokoju nie spodziewała się że Harry jeszcze tam jest,
-myślałam że wyszedłeś - zaczęła Nat,
-i miałem Cię niby zostawić samą żebyś się zadręczała bratem i przyjaciółką ?
- jesteś kochany, ale ja nawet nie mam gdzie Cię położyć spać, łózka w pokoju gościnnym są jeszcze nie do końca złożone,
-właściwie, wydaje mi się że masz gdzie- mrugnął do dziewczyny patrząc na jej łóżko,
-będziesz ze mną spał ?
-hmm , no skoro nalegasz to z chęcią!
Zaczęli się śmiać, Harry ściągnął koszulkę i spodnie pozostając w samych bokserkach, Nat onieśmielał ten widok, jednak bardzo jej się podobał, przebrała się w koszulkę i położyła się koło chłopca wtulając się w jego drobne ciało,
-Nat.. - zaczął Harry- muszę Ci coś powiedzieć,
-słucham ,
-wiem że krótko się znamy, ale bardzo mi się podobasz, czuję jakbym Cię znał od zawsze, może spróbowalibyśmy być ze sobą ?- wyrzucił z siebie chłopak,
Nat nic nie mówiąc pocałowała chłopaka w policzek po czym dodała- zdecydowanie poprawiłeś mi dzisiejszy dzień- i powtórzyła całusa,
-czyli tak ? - upewniał się Harry,
-czyli tak- odparła Nat,
- nawet nie wiesz jak się cieszę - zaczął chłopak i pocałował dziewczynę w czoło, przytulił ją i oboje usnęli.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz