piątek, 18 stycznia 2013

9.Sweet End

Szłam rano przez powoli zaludniające się ulice Londynu i mimo że zamarzałam, czułam się całkiem dobrze.
Zayn bardzo mi pomógł a fakt że Travis czuje się coraz lepiej tylko podnosi mnie na duchu, weszłam do domu i gdy tylko zobaczyłam Sam robiącą śniadanie przypomniałam sobie że ona nic nie wie o Travisie, zszokowana tym faktem szybko podeszłam do przyjaciółki,
-Sam, musimy pogadać. Travis..- zaczęłam, jednak dziewczyna szybko mi przerwała,
-nie chcę o nim słyszeć, od kilku dni się do mnie nie odezwał, ty nie jesteś lepsza. Wyprowadzam się,- nie wiem dlaczego to powiedziałam, po prostu zbyt pochopnie podjęta decyzja. Nawet nie wiem gdzie mogłabym mieszkać- mam już dość naszych ciągłych kłótni, myślę że taka decyzja będzie najlepsza.
-Sam.. Travis miał wypadek a ja zerwałam z Harrym to było powodem naszych kłótni!
-jaki wypadek?- dziewczyna zrobiła się blada i wypuściła z ręki szklankę która rozbiła się i po całej kuchni pływał teraz sok pomarańczowy,
-już jest okej, wczoraj miał operację która na szczęście się udała, Już jest wszystko w porządku- podeszłam do Sam i przytuliłam ją- i żadnego wyprowadzania!


Nat siedziała ze mną cały dzień, w końcu postanowiłam pójść do szpitala odwiedzić Travisa.
Chłopak cały czas leżał nieruchomo na łóżku, po godzinie siedzenia przy chłopaku zrobiłam się senna więc położyłam głowę łóżku i ukryłam w dłoniach. Nagle poczułam rękę na moich włosach. To Travis.
Popatrzyłam na jego smutne oczy które próbowały udawać że jest dobrze i zaczęłam płakać. Travis przyciągnął mnie do siebie resztą sił i pocałował,
-przepraszam, nie chciałem żebyś kiedykolwiek przeze mnie cierpiała. Kocham Cię- powiedział chłopak i zamknął oczy,
-ja Ciebie też, wszystko będzie dobrze Travis, obiecuję- położyłam się koło chłopaka.
Dużo myślałam o mnie i o Travisie, naprawdę mi na nim zależało, nikogo nie kochałam tak jak Jego.
Nagle przypomniałam sobie o Niallu, ten chłopak coś w sobie miał jednak nie było między nami tego co jest między mną a Travisem.


"hej,chciałabym Ci podziękować za wczoraj, co powiesz na Greenwich?xoxo"

"hej, hej! Z chęcią! Wpadnę po Ciebie za godzinę, będziesz gotowa?xoxo"

"jasne, wystarczy mi 20 minut.xoxo"

"mi trochę więcej, ale będę jak najszybciej. Czekaj, xoxo"

Czytając ostatniego sms zaczęłam się śmiać, położyłam się na łóżku głowiąc się w co mogę się ubrać żeby nie przesadzić. Zdecydowałam się na spódniczkę i rzymianki, dobierając do tego cienką bluzkę na ramiączkach. O równej 15 usłyszałam dzwonek do drzwi, to Zayn z pięknym kwiatem w ręce ,
-yyy, to dla mnie? Dziękuję, nie musiałeś. A poza tym to ja chciałam dziękować- puściłam chłopakowi oczko,
-przestań, wiesz że jestem nieśmiały- Zayn zaczął się śmiać, wziął mnie za rękę i wsiedliśmy do jego samochodu. Pojechaliśmy do parku, spędziliśmy tam cały dzień śmiejąc się, jedząc i gadając o wszystkim.



*********TRZY TYGODNIE PÓŹNIEJ*********


-w końcu Travis będzie mógł wyjść ze szpitala, jestem tym mega podekscytowana, mam dość odwiedzania go kiedy jest przykuty do łózka, widzę że nie może już tego znieść,
-hahha, Sam jesteś urocza, teraz idziemy do szkoły, później będę na Ciebie czekać i pójdziemy po Niego obydwie, okej?- Sam próbowała opanować moją ekscytację, jednak słabo jej to szło,
Udało mi się wytrwać kilka godzin w szkole, ale zaraz po skończeniu lekcji pobiegłam z Nat do szpitala,
-dzień dobry, my przyszłyśmy po Travisa- powitałyśmy lekarza,
-przepraszam ale pani brat już został wypisany,
-co? jak to?- krzyknęłam zdziwiona zanim Nat zdążyła cokolwiek powiedzieć,
-kazał panią przekazać to- powiedział lekarz i dał nam kawałek kartki- a teraz muszę panie zostawić, przepraszam.
-Nat, co tam pisze?

"Nat, wybacz że wyjechałem teraz,
kiedy jesteś gotowa mi wybaczyć .
Sam, to głownie do Ciebie kieruję ten list,
Kocham Cię, ale nie mogłem pozwolić 
żebyś przeze mnie czuła się skrzywdzona,
Nie myślcie że was zostawiam ,
po prostu życie beze mnie będzie łatwiejsze,
Kocham Was, Travis"

Chwilę patrzyłyśmy na siebie, nie będąc świadome co właśnie przeczytałyśmy,
-czy on ... czy on nas zostawił?- zapytałam przyjaciółki ze łzami w oczach,
-nie Sam, wszystko będzie dobrze, daj mi telefon- Nat próbowała zadzwonić do Travisa- nie odbiera, przykro mi Sam, może to tylko głupi żart,
-może- powiedziałam zapłakana,
Pojechałyśmy z Sam do domu, musiałam trochę ochłonąć więc siadłam sobie na hamaku w ogrodzie i myślałam o Travisie- tak intensywnie aż zasnęłam.
Obudziło mnie lekkie bujanie i dźwięki gitary, nagle przestraszyłam się tak, że spadłam a moja twarz miała bliskie spotkanie z ziemią, 
-o Boże, nic Ci nie jest?- zawołał jakiś chłopak, po czym dwie osoby podbiegły do mnie pomagając mi wstać. To była Nat i jakiś czarny chłopak, zaraz zaraz.. nade mną stały trzy osoby, nagle usłyszałam głos Nialla,
-musiała nieźle przywalić, wezmę ją na górę a wy idźcie spędzić ten wieczór razem. W końcu po to go tu przywlokłem- zaczął śmiać się chłopak, słysząc śmiech Nialla sama uśmiechnęłam się pod nosem, na szczęście nikt tego nie zauważył .Chłopak wziął mnie na ręce i zaniósł do mojego pokoju, zaczęłam rozumieć co się dzieję dopiero gdy Niall położył się koło mnie,
-co ty robisz?
-pomagam Ci,
-możesz dać mi spokój? Nie potrzebuję specjalnej pomocy,
-wiem, że jest Ci ciężko, wiem o Travisie, ale teraz naprawdę jestem Ci potrzebny, uwierz.
Nie miałam siły kłócić się z Niallem, wkurzał mnie bo tak naprawdę nie zależało mu na moim szczęściu, więc na czym?


_________________________________________________

http://newlife01230.blogspot.com/ <-- wchodzić, czytać, komentować <3

Zauważyłam że strasznie "lecę" z rozdziałami więc będę dodawać rzadziej bo braknie mi koncepcji.
Uważasz że to zły pomysł? Podziel się opinią w komentarzu !
Love yea .




1 komentarz:

  1. Zajebiste .! ^^
    Bd wpadać częściej . ! xd

    / przepraszam za spam /
    Nagle zrozbrzmiał dzwonek. Petunia poszła i otworzyła je, za nimi stała Lily. " Cześć Petuniu, chcę porozmawiać ". Czy Tunia zgodzi porozmawiać się z Lily ? Czy się pogodzą ? TO wszystko w nowej serii na http://potter-imagin.blogspot.com/
    Zapraszam !

    OdpowiedzUsuń